BlogOnderzoek
Hoe halen hogescholen meer uit hun studentevaluaties?
Voor mijn afstudeeronderzoek sprak ik dertien mensen die studentevaluaties organiseren bij twaalf hogescholen en mbo-instellingen. Hun eigen woorden: de afname lukt wel. Wat er daarna mee gebeurt, is het lastige deel.
Studenten vullen vragenlijsten in, opleidingscommissies vergaderen en kwaliteitsmedewerkers schrijven rapporten. Toch blijft de vraag hangen of al dat meten ook tot beter onderwijs leidt. Ik wilde weten hoe het er achter de schermen aan toe gaat, en sprak tussen maart en juni 2026 dertien mensen die dit werk doen, van een solo-kwaliteitsmedewerker bij een kleine pabo tot een beleidsadviseur bij een grote hogeschool.
Wat er steeds terugkwam
Vijf thema's kwamen in bijna elk gesprek terug. Dit zijn de belangrijkste.
- Open antwoorden blijven liggen. Alle dertien noemden de verwerking van open antwoorden een knelpunt. Eén van hen analyseert elk jaar handmatig honderden opmerkingen uit de Nationale Studenten Enquête (NSE). Anderen anonimiseren de tekst zelf en gooien hem door een AI-tool, of laten het helemaal liggen.
- De feedbackloop sluit zelden echt. Elf van de dertien vonden de terugkoppeling naar studenten zwak. De keten breekt op meerdere plekken: tussen afname en analyse, tussen analyse en besluit, en tussen besluit en zichtbare verandering.
- Tevredenheid is niet hetzelfde als kwaliteit. Zeven van de dertien brachten dit zelf naar voren. Tegelijk benadrukte een van hen dat het studentenoordeel volwaardig blijft.
- Schaal bepaalt alles. Bij vijftien studenten lees je de open antwoorden gewoon zelf. Bij honderden is dat een ander verhaal.
- AI is gewenst, maar de organisatie remt. Acht van de dertien wilden AI die open antwoorden in thema's bundelt. Privacy, aanbesteding en beleid zorgen er vaak voor dat het er nog niet van komt.
“Ja, de afname dat lukt allemaal wel, maar wat er mee gedaan wordt exact, ja.”
Twee gaten, niet één
Het analyse-gat is het grootste: de open antwoorden zijn een goudmijn die met de hand niet te delven is. Maar er is ook een gat aan de ophaalkant. Een vragenlijst met vaste vragen levert vaak oppervlakkige antwoorden op, zoals "prima" of "goed", en dan valt er weinig te analyseren. Wie bij het ophalen beter kan doorvragen, hoeft aan de analysekant minder te dichten.
Wat je er maandag mee kunt
Je hoeft niet je hele evaluatiesysteem te vervangen. Een paar dingen die direct kunnen:
- Kies één vak of blok om te proberen, liefst een evaluatie die toch al gepland stond. Een kleine, afgebakende proef zegt meer dan een plan.
- Voeg één open vraag toe die om het waarom vraagt, en lees de antwoorden binnen een week. Dan kun je nog bijsturen voor het blok afloopt.
- Bepaal vooraf wat je terugkoppelt en aan wie, zodat de loop niet eindigt bij het rapport.
- Houd je vaste vragenlijst voor de vergelijking over de jaren, en zet het gesprek ernaast.
- Betrek de privacy officer vroeg, vooral als je AI wilt inzetten. Zie ook de privacychecklist.
Febaso is uit dit onderzoek ontstaan: een analyse- en gespreksondersteuner die open antwoorden bundelt tot thema's met aantallen en citaten, en doorvraagt waar het waarom telt. Het werkt naast je bestaande evaluaties, niet in plaats daarvan.